Zabytki niematerialne UNESCO – fujara

Fujara jest najbardziej typowym słowackim instrumentem muzycznym, który w listopadzie 2005 roku w Paryżu wpisała organizacja UNESCO na Listę Arcydzieł Niematerialnego Kulturowego Dziedzictwa Ludzkości. Listę założono w 2001 roku.

Fujara jest wydającą różne dźwięki piszczałką, mierzącą niekiedy nawet 1,8 m długości, zazwyczaj wykonaną z drewna bezu o charakterystycznym, melancholijnym dźwięku.

Nie występuje nigdzie indziej na świecie. Uważa się, że powstała w Słowacji Środkowej – w rejonie Polany (Poľana) oraz w Gemerze Północnym (severný Gemer). Była ona charakterystycznym pasterskim instrumentem muzycznym. Fujary zdobiono wzorami ornamentalnymi, rzadziej figuralnymi.

Najdłuższym instrumentem muzycznym jest fujara trombita, o długości do 6 m, która służyła do sygnalizacji i komunikacji między pasterzami na pastwiskach, z racji  swego donośnego i silnego dźwięku. Wytwarza się ją z drewna świerkowego.

Źródło: Dajama