Łucja (13 grudnia)

Święto Łucji, jeden z tzw. Dni Stryg, które poprzedzają Boże Narodzenie, należy do najbardziej tajemniczych w roku.

Łucja (13 grudnia), w przeciwieństwie do tradycji chrześcijańskiej w przesądach ludowych występowała jako czarownica. Wierzono, że tego dnia można zobaczyć strygi na własne oczy.  

Był to także dzień przeróżnych wróżb miłosnych. Dziewczęta na dwunastu karteczkach umieszczały męskie imiona, a jedną pozostawiały pustą. Następnie zwijały kartki i paliły je po jednej podczas kolejnych dni. Przedostatnią kartkę dziewczęta paliły w Wigilijny poranek, a ostatnią wieczorem. Imię, które pojawiło się na ostatniej kartce miało być imieniem przyszłego męża. Ta panna, której jako ostatnia pozostała pusta kartka mogła być pewna, że w następnym roku na pewno nie wyjdzie za mąż.  

Najbardziej charakterystycznym zwyczajem było jednak „Chodzenie Łucji”, czyli pochód kobiet (w niektórych regionach mężczyzn), ubranych najczęściej na biało lub owiniętych w białe prześcieradło. Biel, to ulubiony kolor Łucji.

Źródło: Dajama