Druciarstwo

Druciarstwo było specyficznym słowackim rzemiosłem, a słowaccy druciarze, którzy zajmowali się domową naprawą naczyń kuchennych, drutowaniem, wykonywaniem i sprzedażą wyrobów blaszanych i drucianych, przemierzyli całą Europę i Rosję.

Powstanie tego wędrownego zatrudnienia przypada na XVIII i XIX wiek. Druciarze pochodzili z najbiedniejszych i odległych osad, a kołyską druciarstwa były okolice Trenczyna (Trenčín) i Kisuc (Kysuce).

Druciarze niekiedy odchodzili na wędrówki na dwa lub trzy lata. Druciarskich uczniów nazywano dżarkami. Niektórzy z nich stali się bogatymi przedsiębiorcami.

Druciarze wytworzyli swój folklor, w którym oprócz pieśni ciekawy był też taniec druciarek znany na Kisucach.

Atrakcyjne pokazy twórczości starych mistrzów, ale również współczesnych rzemieślników  i nowoczesnych artystów zajmujących się techniką druciarską można zobaczyć w ekspozycji druciarskiej w Poważskim Muzeum w Žiline-Budatíne.

Źródło: Dajama