Dobszyńska Jaskinia Lodowa

Lokalizacja: Košický kraj, okres Rožňava, Dobšiná

GPS: N48°51'48'' E20°18'43''

Dobszyńska Jaskinia Lodowa (Dobšinská ľadová jaskyňa), leżąca w Słowackim Raju, należy pod względem długości i głębokości do największych jaskiń lodowych w Europie. Nigdzie w Europie, poza obszarem alpejskim, nie znajdziemy tyle lodu, którego warstwa przekracza miejscami 25 m. Znaczenie jaskini oraz jej unikalny wygląd spowodowały, że została ona wpisana na Listę Światowego dziedzictwa UNESCO.

Jej otwór wejściowy, zwany "Lodową dziurą", znajduje się pod górą Duča (1 141 m) na północnej  stronie płaskowyżu Hanesová, na wysokości 971 m n.p.m. Aby do niego dotrzeć trzeba pokonać serpentynową ścieżkę o przewyższeniu 130 m z osady Dobšinská ľadová jaskyňa. Długość trasy zwiedzania o przewyższeniu 43 m wynosi 515 m, a jej przejście trwa około 30 minút.

Jaskinię 1870 roku odkrył inżynier górniczy E. Ruffini a już po roku miejscowi zapaleńcy udostępnili ją zwiedzającym. W roku 1882 stała się ona pierwszą jaskinią z oświetleniem elektrycznym na Węgrzech (Słowacja była wówczas częścią Węgier). Zwiedziło ją wiele znanych osobistości, wśród nich bułgarski car, król serbski. W roku 1890 w Wielkiej Komnacie odbył się koncert na cześć Karola Ludwika Habsburskiego. W przeszłości w jaskini organizowano letnią jazdę na łyżwach. Pierwotnie była ona połączona z Jaskinią Strateńską, jednak po zawaleniu się jej części naturalne połączenie zostało przerwane. W tym czasie rozpoczęło się jej lodowacenie. 

Ze względu na swoją długość (1 232 m) i głębokość (112 m) należy ona do największych jaskiń lodowych w Europie. Nigdzie poza obszarem alpejskim nie znajdziemy ponad 110-tysięcy m3 lodu, którego grubość miejscami przekracza 25 m. Największa warstwa lodu utrzymuje się w Wielkiej Komnacie, gdzie osiąga ona grubość 26,5 m.

Spośród znanych w świecie jaskiń lodowych Dobszyńska Jaskinia Lodowa jest najniżej położona, co podkreśla jej wyjątkowość. Lód utrzymuje się tutaj dzięki szczególnemu kształtowi jaskini, której poziom opada od strony wejścia wgłąb. W jej dolnej części utrzymuje się zimne powietrze, ktore nawet w lecie nie przekracza temperatury zerowej.

Źródło: Vydavateľstvo DAJAMA